Aachh.. again hoe geweldig was het niet..
Op een ogenblik voer er een zeilboot binnen in de vaargeul.. waar we wandelden.
Z'n rolfok lag daar ergens verwaarloosd op hun dek... We zwaaiden.. zoals we bij iedereen deden, maar de jongen op het dek week geen moment van ons af en zonder hij het wist (tot de grote ergernis van de andere mensen die daar aan boord waren) begon zijn fok water te pakken, en dus te zinken. Nadat zijn ouders (of dat veronderstellen we toch dat zij dat waren) al een paar keer luidkeels gebrult hadden om hem er van bewust te maken dat ze aan het zinken waren door de fok schoot hij in actie en bracht de fok weer aan wal. Opnieuw zwaaiden we.
hij riep : Dans Un quard heure chez le Q... je vous vois là ! hihi man man man na al die moeite.. you know ladies.. perrine met zere voeten zijn we er toch geraakt.. maar helaas met enkel een foto van zijn boot hebben we ons tevreden moeten stellen..
x